Nga-njėherė,
njeriu bėhet erė!
Nga-njėherė,
ēasti ngelet nė vlerė!
Nga-njėherė,
dashuria vishet me magji,
kjo ndodhi tek mua
dhe tek ti!

Nga-njėherė ēasti,
vargėzuar me ndjenjė
pėrqafuar rrjedhshėm me lėkund-shmėrinė e jetės
kthehet nė vazhdimėsi!
Kjo po ndodh me mua
dhe ty, deri nė tė tonėn fundėsi!

Me "nga-njėherė"
percillet e gjithė vlera e jetės,
nga ēasti nė pėrjetėsi,
e "nga-njėhera"
mbetet pėrgjithėmonė kėshtu
tek unė dhe ti!

Kurrė nuk kisha pyetur veten:
pse dielli ngroh ndryshe nė ēdo stinė!?
Sot pyes me tė njėjtėn kėrshėri:
mė embėl tė puth ne buzė,
apo nė tė gushės sqimė?

Si nė dimėr,
dielli jep mė tė bukurėn ngrohtėsi!
Ashtu tre nishanėt e tu nė gushė
ndėrsa i puth,
mė pėrēojnė magji!

Nga mėngjesi deri nė perėndim
rrėshqet dielli nė tė bukurėn ditė!
Nga buzėt nė gushė
shkrihet puthja
me tė bukurėn ndjesi,

Ndjesi qė njėsuar me buzėqeshjen tėnde
jep mė tė bukurėn tonėn dashuri!
Puthja mbi tre nishane shėmbėllen
me buzėqeshjen e dy fėmijve tanė
qė tė pėrshkruhet nė sy edhe ty,
simbolik numrash dhe dashuri nė nji...!

Ėshtė njė njeri nė jetė
qė cdo mėngjes,
ndėrsa kapakėt e syve hap
mė bėn tė zhytem nė njė det,
me kujtime dhe dallgė...

Drita vjen me buzėqeshjen e saj,
mendimi vargėzohet me kuptim,
vėmėndja fluturon pa fjalė...
nė tė jetės perėndim,
ku jemi, pėrsėri tė dy bashkė…

Ėshtė njė njeri nė jetė
qė me dritėn e parė tė diellit
zemrėn ta pėrqafon me shikim,
kur ditėn fillon dhe e perėndon me tė,
ndėrsa nata largohet rregullisht nė agim...

Koha, pėrjetuar me tė pėrmes ditėve, viteve,
shėmbėllyer nė portretet e fėmijėve
bėhet unike nė kėtė vlerė,
qė ta jep qėnia si nėnė-grua
tė cilėn si baba-burrė fort e dua...

P.S.:
Shkruar nė 10 vjetorin e formalizimit tė lidhjes...Kjo Poezi mori cimimin e pare ne konkursin e organizuar nga Revista "PSIKOSTIL"

Pėrballė fėmijėve tė mi,
ėngjėj kthjellues tė jetės,
njė imazh kujtimesh,
mė sjell nė mendje prindėrit...,
tashmė kujtim margaritar,
qė lidh tė pėrtejmen e pa ardhur...,
me jetėn e lėnė pas!

Prindėrit...,
kjo pasqyrė e mendimit,
udhėrrėfyes malli magjik,
larg nga kjo botė,
pėrsėri na mėsojnė
leksionin e jetės si prind,
nėpėrmjet kujtimeve si refleksion!

Prindėrit…,
shembull unik i mėsimdhėnies,
gjithmonė njė hap para nesh,
si pasqyrė filozofike e ndėrgjegjes,
reflektojnė konturet e misterit,
nėpėrmjet mallit, respektit dhe jetės,
nga lindja deri nė vdekje!

Di fronte ai miei figli,
angeli chiarificatori della vita,
una visione di pensieri,
mi porta in mente i genitori...,
Ormai il diamante dei ricordi,
che lega l'oltre non arrivato
con la vita lasciata alle spalle!

Genitori...,
questo specchio di pensiero,
cicerone magico della nostalgia,
lontano da questo mondo,
ancora ci insegnano la lezione della vita
mediante i ricordi rispecchiati!

Genitori...,
esempio unico di precettori,
eternamente un passo prima di noi,
come specchio filosofico della coscienza
riflette i contorni del mistero,
tramite la nostalgia, il rispetto e la vita
dalla nascita fino alla morte!

Tradotto da Eduart Rustemi

Tė shkruash vargje pėr Ty,
nė mendje tė vjen veē hapėsirė,
ndjehesh njeri pa sy...,
vėshtron edhe nė errėsirė!

Tė gjen kudo qė nevojitesh,
shkrirė me ajrin dhe dritėn!
Pa Ju, askush s’jeton dot,
pak-kush pėr Ju,
drejtėshmėrisht beson!

Pėr njeriun je i pranishėm...
si nata qė i hap vendin dritės,
nė Ante thjeshtėzohesh menjėherė
kur janė nė buzė tė greminės…!

Nė fakt ekzistenca Jote,
si teoria e relativitetit, absolute!
Ajnshtajn tė saj, jo tė gjithė mund tė jenė,
ndonėse dihet qė jetėn dielli na e jep!

Ti je rregull i pėrsosur,
shpėrndarė si ajri midis nesh,
I mendimit qė nga krijimi,
ekuilibėr shpirtėror dhe shoqėror!

Tek shoh fytyrėn e moshės,
fisnike, realiste, tė mirqėnė,
zhytem nė detin e syve
dhe gjej adoleshencėn,
pranverėn e jetės!

Krahėt e kujtimeve...
mė hedhin nė ditėt e Arkimedit ėndėrrimtar,
kur "leva e dėshirave" lė fėmijėrinė pas!
Ti kridhesh nė njė botė,
ku e gjen veten, nė mė tė bukurin Altar!

Romeo dhe Zhulietė,
Xhek London, apo triumfator tė drejtė,
vetėm nė atė moshė mund tė gjesh,
ku akoma ditėt zbukurohen me dimensione humanizmi
dhe pragmatizmi i pėrjetshėm, akoma pret...!

Adoleshenca...si ēdo e bukur ėndėrr, mbaron nė njė ēast,
kur realiteti shfaqet i zymtė, i vrazhdė,
mė tė rriturit nxitojnė tė tė zbresin nga aty sa mė parė
dhe sinqeritetin, jeta “vret” me “lakuriqėsinė” e saj…
Pastaj pėr tė, ke vetėm mall, sa mall...!

Puthja...
mė e mrekullueshmja ndjesi,
pėr ēdo moshė!
Nė rininė e artė,
kur dy palė buzė bėhen njėsh,
mė e bukura dhuratė,
kurorėzuar sigurisht
me t'pasionit zjarr!

Nė tė mesmen moshė,
kur njė palė buzė,
nė tė mėnēurisė ndjesi,
ngjishen pas nė gushė,
rrėshqasin me ngrohtėsi
dielli njerėzor e qeshje,
nė tė tjerat buzė!

Nė pleqėri,
kur puthja pėrkėdhelet
lehtas mbi ballė,
rrudhat e rrugėtimit tė jetės
marrin mirėnjohje pa moshė!
ēka vlen mė shumė se ēdo pasuri,
nė tė perėndimit kohė!

Fjala pėr njeriun ėshtė…
ēelės qė hap ēdo portė tė jetės.
Pasqyrė eteri i mendimit.
Ai e ka dėgjuar, zė pėrshkrues
tė vėrtetash tė tė gjitha pushteteve.
E ka ndjerė si arsyetim lehtėsues
tė dobėsive tė shoqėrisė.
E ka kundruar si kuptim
ku ėshtė lidhur dashuria.
E ka provuar si zjarr
qė ka marrė formė urrejtje.
Por...kėtė magji tė gjithėanshme
nuk e gjeti aspak...
vetėm kur e pėrballi me sekretet e tij!
Mendimi nė kėtė botė tė thellė
shmanget nga graviteti i fjalės-zė,
aty ai mungon gjithmonė
ndėrsa disa tė fshehta i thuhen vetėm vetes…
deri nė vdekjen e vonė...

P.S.:
A bėn pėrjashtim ndonjėri? :)

Tė shkruash vargje pėr Ty,
nė mendje tė vjen veē hapėsirė,
ndjehesh njeri pa sy...,
vėshtron edhe nė errėsirė!

Tė gjen kudo qė nevojitesh,
shkrirė me ajrin dhe dritėn!
Pa Ju, askush s’jeton dot,
pak-kush pėr Ju,
drejtėshmėrisht beson!

Pėr njeriun je i pranishėm...
si nata qė i hap vendin dritės,
nė Ante thjeshtėzohesh menjėherė
kur janė nė buzė tė greminės…!

Nė fakt ekzistenca Jote,
si teoria e relativitetit, absolute!
Ajnshtajn tė saj, jo tė gjithė mund tė jenė,
ndonėse dihet qė jetėn dielli na e jep!

Fati ky gjarpėrim mistik i jetės
si era me varkat me vela
luan me njeriun nė detin e jetės!
E hedh princ,
e lidh skllav,
i jep krahė,
e zvarrit nė baltė.
E bėn tė ditur,
e lė injorant,
tė parin tė pėrmbajtur,
tė dytin mėndjemadh...

Fati...
kjo pėrmasė e pėrtejme,
s'tė pyet kur tė sjell,
tė merr nė jetė.
Ku tė hedh,
si tė hedh, me kė tė jesh.
Tė jesh ai, apo ajo?
Atje, apo aty ku tashmė je!
Nė tė dyja rastet,
vuajtja tė renė pėrcjell...

Fati...
ky prestigjator lakonik i jetės,
mashtruesin ta shfaq me fytyrė fisniku,
tė ndershim me rrudha pijaniku.
Njė jetė ta bėn nė ēast ferr,
ashtu si ferrin…,
mund ta zbukurojė menjėherė...

Fati...
ky magjistar i bindjeve,
sarkazėm cinike e psikikės njerzore.
Bėn qė dikush tė ndjehet lojtar nė jetė,
tjetri tė mendojė qė jeta luan me ne.
Kėshtu qė nga Eva dhe Adami
deri sot qė njeriu fluturon vėrtet,
dhe Feja, Shkenca kanė arritur kulmin e vet...